Καλαβρύτων 7 & Δημοκρατίας , Νέο Ψυχικό, τηλ: 210 6713878, email: info@drkalantzis.gr
ΕΛΛENG google plus
Επίκουρος Καθηγητής Οφθαλμολογίας
Διευθυντής Οφθ/κής Κλινικής
St. James Hospital, Leeds, Μεγάλη Βρετανία

Δακρυοκυστίτιδα

Το ρινοδακρυϊκό σύστημα είναι επιρρεπές σε λοίμωξη και φλεγμονή για διάφορους λόγους. Αυτή η οδός η οποία είναι επενδυμένη με μια βλεννώδη μεμβράνη είναι παρακείμενη με 2 επιφάνειες (τον επιπεφυκότα και τον ρινικό βλεννογόνο) οι οποίες συνήθως αποικίζονται με βακτήρια. Ο λειτουργικός στόχος του ρινοδακρυϊκού συστήματος είναι να παροχετεύσει τα δάκρυα από τον οφθαλμό μέσα στην ρινική κοιλότητα. Η στασιμότητα των δακρύων σε ένα παθολογικά κλειστό δακρυϊκό αποχετευτικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε δακρυοκυστίτιδα.


Η επίκτητη δακρυοκυστίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

Η οξεία δακρυοκυστίτιδα συνοδεύεται από την ξαφνική εμφάνιση άλγους και ερυθρότητας στην περιοχή της μεσότητας του κανθού. Μια ύπουλη έναρξη επιφοράς είναι χαρακτηριστικό της χρόνιας φλεγμονής ή λοίμωξης του δακρυϊκού ασκού. Η οξεία δακρυοκυστίτιδα εκδηλώνεται με την ξαφνική εμφάνιση άλγους, ερύθημα και οίδημα που υπερκαλύπτει την περιοχή του δακρυϊκού ασκού. Η ευαισθησία χαρακτηριστικά εντοπίζεται στην περιοχή της μεσότητας του κανθού αλλά μπορεί να επεκταθεί στη μύτη, το μάγουλο, τα δόντια και το πρόσωπο. Πιο σοβαρές συνέπειες της οξείας δακρυοκυστίτιδα περιλαμβάνουν την επέκταση εντός του κόγχου με το σχηματισμό ενός αποστήματος και την ανάπτυξη κυτταρίτιδας κόγχου. Όταν συμβεί αυτό, μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση, θρόμβωση του σηραγγώδους κόλπου, και σε θάνατο.

Η δακρύρροια είναι η πιο κοινή εμφάνιση της χρόνιας δακρυοκυστίτιδας και σχετίζεται με την παρεμπόδιση της εκροής των δακρύων, των υπολειμμάτων, και των επιθηλιακών κυττάρων από την επιφάνεια του οφθαλμού.
Η κυτταρίτιδα παρατηρείται κυρίως στην οξεία δακρυοκυστίτιδα και οφείλεται σε βακτηριακή υπερανάπτυξη με ρήξη διαμέσω του τοιχώματος του δακρυϊκού ασκού μέσα στον περιβάλλοντα μαλακό ιστό.

Η θεραπεία της δακρυοκυστίτιδας εξαρτάται από τις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου.
Η οξεία δακρυοκυστίτιδα απαιτεί χορήγηση αντιβιοτικών από το στόμα (π.χ. Augmentin).
Η οξεία δακρυοκυστίτιδα με κυτταρίτιδα κόγχου απαιτεί νοσηλεία με ενδοφλέβια αντιβιοτικά.
Η συγγενής χρόνια δακρυοκυστίτιδα μπορεί να επιλυθεί με μασάζ του δακρυϊκού ασκού, ζεστές κομπρέσες, και τοπικά και/ή από του στόματος αντιβιοτικά .
Η χρόνια δακρυοκυστίτιδα απαιτεί σχεδόν πάντα χειρουργική επέμβαση για τη διόρθωση της συμπτωματολογίας.
Σε γενικές γραμμές, η δακρυοκυστίτιδα είναι μια χειρουργικά αντιμετωπίσιμη νόσος. Τα χειρουργικά ποσοστά επιτυχίας της DCR στη θεραπεία της δακρυοκυστίτιδας είναι περίπου 95%.
Για την οξεία δακρυοκυστίτιδα, μια εξωτερική δακρυοασκορρινοστομία προτιμάται μετά από αρκετές ημέρες από την έναρξη της θεραπείας με αντιβιοτικά.